CO2-reductie in de schoonmaaksector: praktische stappen

De schoonmaaksector is niet de zwaarste industrietakken als het gaat om CO2-uitstoot, maar de gecombineerde impact van wagenparken, energieverbruik van machines en chemicaliënproductie is substantieel. Opdrachtgevers in de publieke sector en het bedrijfsleven vragen steeds vaker om aantoonbare CO2-reductie als onderdeel van hun duurzaamheidsrapportage en aanbestedingseisen.

De grootste uitstootbronnen in kaart

Voor een gemiddeld schoonmaakbedrijf zijn de drie grootste bronnen van CO2-uitstoot het wagenpark (scope 1 en 2), de energie van bedrijfsgebouwen en magazijnen (scope 2) en de productie van reinigingsmiddelen en wegwerpmaterialen (scope 3). Het wagenpark verdient de meeste aandacht: de omschakeling van dieselbusjes naar elektrische voertuigen reduceert de scope 1-uitstoot met 70 tot 90 procent per voertuig, afhankelijk van de energiemix waarmee het voertuig wordt opgeladen.

Elektrisch materieel en slimme planning

Elektrische schrobmachines, stofzuigers en hogedrukreinigers zijn inmiddels volwassen alternatieven voor fossiele varianten. De hogere aanschafprijs wordt gecompenseerd door lagere onderhoudskosten en energiekosten op de lange termijn. Slimme routeplanning reduceert het aantal gereden kilometers en daarmee de emissievoetafdruk per schoongemaakt vierkante meter.

CO2-Prestatieladder als kader

De CO2-Prestatieladder van SKAO biedt een gestructureerd kader voor het meten, rapporteren en reduceren van CO2-uitstoot. Bedrijven op trede 3 of hoger kunnen bij aanbestedingen van Rijkswaterstaat, ProRail en veel gemeenten een prijsvoordeel van 1 tot 4 procent bedingen. Naast het financiële voordeel dwingt de ladder tot een jaarlijkse auditcyclus die de kwaliteit van de emissieboekhouding garandeert.